Janco Verduin news biography works listen concerts contact

The dead hand of Plato

Een konijn is een konijn. Altans, daar gaan we maar vanuit. Volgens Plato is een konijn slechts een schaduw van de perfecte idee konijn. Dit essentialisme botst echter nogal met onze evolutionaire ideeën omtrent konijnen (en andere soorten). Ooit waren konijnen minder konijnesque dan de huidige generaties langoren en ooit zullen ze dat weer zijn (mits we ze de kans geven zich verder te ontwikkelen). Dus wanneer is een konijn nu echt een konijn? Hoe ver moeten we terug of vooruit gaan om de balans door te laten slaan en de dieren een identiteitscrisis te bezorgen?
In zijn boek 'The greatest show on earth' noemt Richard Dawkins dit The dead hand of Plato. Toen ik dit gelezen had had ik gelijk de titel voor mijn stuk én een idee waar het over moest gaan. Iets wat me al langer fascineert is de vraag wat een compositie is: de partituur of het klinkend resultaat? Zit de schoonheid hem in de instructies voor de spelers of in de beleving van de luisteraar? In mijn stuk confronteer ik het gedefinieerde met het ongedefinieerde, muziek als patronen van discrete klanken tegenover muziek als continue klank. Idee versus realiteit.